Media
Wśród następstw długofalowych można wyróżnić:
1. oddziaływanie danej pojedynczej treści, np. stopniowa integracja określonego przesłania z systemem poznawczym danej jednostki oraz
2. kumulatywne efekty przekazu różnych treści, które mogą się wzajemnie wzmacniać lub wzajemnie kompensować.
W pierwszym przypadku można przypuszczać, że zachodzi stopniowa modyfikacja struktury osobowości odbiorców oraz kształtowania się określonego obrazu świata. Zasadniczo nie można tych oddziaływań wyjaśnić, korzystając z prostego modelu przyczyna-skutek. Wyłączając niektóre wyjątki - nie można wnioskować z ich treści o wpływie, jaki wywierają na człowieka. Różnorodność możliwego wpływu prowadzi do zbyt ogólnie formułowanej tezy o sile oddziaływania środków masowego przekazu. 3. W przypadku zaistnienia dysonansu poznawczego jednostka unika wydarzeń i informacji, które mogłyby go utrwalać.
4. Intensywność dysonansu jest pozytywnie skorelowana z ważnością nastawień poznawczych, których dotyczy, liczbą nastawień pozostających ze sobą w dysonansie.
5. Silą wymienionych w punkcie 2. i 3. skłonności jest bezpośrednią funkcją intensywności dysonansu.
6. Dysonans poznawczy może zostać zredukowany lub wyeliminowany, o ile pojawią się nowe nastawienia poznawcze lub już istniejące ulegną zmianie.
7. Pojawienie się nowych nastawień poznawczych redukuje dysonans, jeśli uzyskają one dodatkowe znaczenie i przez to zredukowany zostanie udział elementów wywołujących dysonans, lub gdy nowe nastawienia poznawcze zmienią znaczenie pozostających ze sobą w dysonansie elementów.
8. Zmiana istniejących nastawień poznawczych wpływa na redukowanie dysonansu, jeśli nowa treść uczyni je trudniejszym do połączenia z innymi elementami lub gdy ich znaczenie zostanie zredukowane.
9.Jeśli nowe nastawienia poznawcze nie pojawią się lub istniejące me będą mogły zostać zmienione, wówczas podjęte zostaną działania, które będą miały pozytywne konsekwencje. Przykładem takich zachowań jest poszukiwanie nowych informacji.
2. kumulatywne efekty przekazu różnych treści, które mogą się wzajemnie wzmacniać lub wzajemnie kompensować.
W pierwszym przypadku można przypuszczać, że zachodzi stopniowa modyfikacja struktury osobowości odbiorców oraz kształtowania się określonego obrazu świata. Zasadniczo nie można tych oddziaływań wyjaśnić, korzystając z prostego modelu przyczyna-skutek. Wyłączając niektóre wyjątki - nie można wnioskować z ich treści o wpływie, jaki wywierają na człowieka. Różnorodność możliwego wpływu prowadzi do zbyt ogólnie formułowanej tezy o sile oddziaływania środków masowego przekazu. 3. W przypadku zaistnienia dysonansu poznawczego jednostka unika wydarzeń i informacji, które mogłyby go utrwalać.
4. Intensywność dysonansu jest pozytywnie skorelowana z ważnością nastawień poznawczych, których dotyczy, liczbą nastawień pozostających ze sobą w dysonansie.
5. Silą wymienionych w punkcie 2. i 3. skłonności jest bezpośrednią funkcją intensywności dysonansu.
6. Dysonans poznawczy może zostać zredukowany lub wyeliminowany, o ile pojawią się nowe nastawienia poznawcze lub już istniejące ulegną zmianie.
7. Pojawienie się nowych nastawień poznawczych redukuje dysonans, jeśli uzyskają one dodatkowe znaczenie i przez to zredukowany zostanie udział elementów wywołujących dysonans, lub gdy nowe nastawienia poznawcze zmienią znaczenie pozostających ze sobą w dysonansie elementów.
8. Zmiana istniejących nastawień poznawczych wpływa na redukowanie dysonansu, jeśli nowa treść uczyni je trudniejszym do połączenia z innymi elementami lub gdy ich znaczenie zostanie zredukowane.
9.Jeśli nowe nastawienia poznawcze nie pojawią się lub istniejące me będą mogły zostać zmienione, wówczas podjęte zostaną działania, które będą miały pozytywne konsekwencje. Przykładem takich zachowań jest poszukiwanie nowych informacji.